Διαπροσωπικές σχέσεις

Ευχή

Eleni — Sat, 26 Apr 2008 08:49:17 +0000

Και μια ευχή για τις Άγιες Μέρες του Πάσχα: Φέτος ας αναστήσουμε την ακίνητη πλευρά του εαυτού μας και μαζί θα αναστηθεί όλο το κρυμμένο μας δυναμικό που θα μας επιτρέψει την κίνηση προς.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα.

Τι θα κάνω ΕΓΩ γι’ αυτό;

Eleni — Sun, 20 Apr 2008 16:16:46 +0000

Ναι, μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε, γιατί μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να επέμβουμε, πώς μπορούμε να επέμβουμε στον άλλον? Υπάρχει μόνο μια δυσκολία. Η δυσκολία είναι μόνο στο να δούμε, να αντιληφθούμε, να παραδεχθούμε ότι σε κάθε περίπτωση όντως έχουμε κι άλλες επιλογές και ότι κάνοντας εμείς κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουμε συνήθως, το επιθυμητό αποτέλεσμα θα έρθει σίγουρα και οι σχέσεις μας θα γίνουν πιο ευχάριστες επειδή το ενδιαφέρον και η αγάπη από και προς τους συνανθρώπους μας και την οικογένειά μας συνεχώς θα αυξάνει. Οι σχέσεις αυτές όμως δεν αναπτύσσονται από μόνες τους, θέλει καλλιέργεια και δουλειά. Μόνο μέσα από την εργασία μας δίνονται όλες οι ευκαιρίες να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας και έτσι να είμαστε καλύτεροι και πιο ήρεμοι στην ψυχή μας. Γι’ αυτό και η πλέον χρήσιμη σκέψη απέναντι σε όποια κατάσταση αντιμετωπίζουμε, καλή ή κακή, ωφέλιμη για εμάς ή όχι, σημαντική ή λιγότερο σημαντική, είναι : Τι θα κάνω ΕΓΩ γι’ αυτό;

Επιλογές

Eleni — Sat, 12 Apr 2008 16:27:06 +0000

Οι τρόποι που ο καθένας μας έχει υιοθετήσει, η στάση μας, οι επιλογές μας αν θέλετε καλύτερα, που διαλέγουμε για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα μας αποτελεσματικότερα, τις δυσκολίες μας στη δουλειά, τις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, με τους συζύγους μας, με τους γονείς μας, είναι πολλές. Είναι για τον καθένα μας διαφορετικές όπως διαφορετικοί είμαστε και μείς και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Αν με τις επιλογές μας αυτές περνάμε ωραία και οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους είναι καλές και στη ψυχή μας επικρατεί ηρεμία, τότε όλα οκ. Τι γίνεται όμως όταν αν και ο στόχος μας είναι να έρθουμε σε «σχέση» με τους άλλους ανθρώπους, ερχόμαστε πολύ συχνά σε «σύγκρουση» με αποτέλεσμα τα συναισθήματά μας να είναι συνήθως δυσάρεστα? Μήπως τότε ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους και απαιτούμε εκείνοι να αλλάξουν, ενώ θα μπορούσαμε να αλλάζαμε εμείς θέση?